Never an easy day at the Andes Trail!!

2150km in the pocket, offroad klimmen naar 4883mtr, ongerepte natuur, Tim’s day!

Lieve mensen,

Wat een ontzettend indrukwekkende reis is dit toch, mijn vorige blog vertelde ik jullie over de onvoorstelbare maandlandschappen etc, maar de afgelopen 4 etappes waren minstens en misschien wel nog indrukwekkender. Naast het hoogste punt van de reis(4883mtr) waren de fysieke inspanningen uiterst zwaar en fietsen we deze dagen puur en alleen offroad, oftewel geen asfalt maar rotsen,zand, modders etc.  Doordat we nu meer offroad fietsen en op 3 bushcamps slapen wordt de natuur, de lokale bevolking en de inspanningen steeds intenser.

Dag 21 Huaraz- Parc Nacional Huascaran  57km                 76% paved         1210 hoogtemeter

Na een heerlijke rustdag, baartje eraf en lekker gegeten en niet veel gedaan, begin ik aan de zwaarste zeven etappes van deze Andes Trail. Er wordt geadviseerd om voor de komende 7 etappes extra warme kleding etc te kopen in Huaraz, aangezien we richting de 4800 meter gaan klimmen en op een bushcamp op 4200mtr slapen.  Ik heb eigenlijk alle warme kleding al en koop alleen van een Peruaanse dametje op straat, warme gebreide sokken.

Na het ontbijt in Huaraz vertrekken we in een groep richting het eerste bushcamp op 4200mtr. Bij het begin van deze tocht voelt mijn knie nog erg stijf aan, maar naarmate de etappe vordert neemt de stijfheid en pijn gelukkig af. Vandaag is het ‘slechts’ 57km en 1210 hoogtemeters( maand geleden keek ik nog er tegenop, maar nu is het ‘slechts’ 1210 hoogtemeters) en we beginnen redelijk valsplat en de benen voelen goed.

Tot aan de lunch zie je de omgeving veranderen naarmate we naar de 3850mtr gaan. Ongelofelijk om te beseffen dat er verschillende dorpjes en leven bestaat op deze hoogte in vergelijking tot Europa.

Na weer een heerlijke lunch begint het meest pittige gedeelte van de dag. We klimmen in 15km naar 4200mtr over een slechte rotsachtige weg. Ondanks de redelijke benen vandaag is dit laatste stuk verschrikkelijk zwaar. Niet alleen het pittige klimmen, maar ook de hoogte en de knie die weer bij de slechte weg pijn begint te doen maken het eerder een mentale dan fysieke uitdaging.  Ik kijk op mijn garmin en met een gemiddelde snelheid van 8km/u klim ik samen met Michelle uit Australië naar het bushcamp.

Toch houd ik oog voor het landschap, met de eenzame ongerepte vlakte met links/rechts schitterende rivieren en hoge besneeuwde toppen van 5900mtr . We stoppen na elke pittige klim, sommige stappen af en lopen verder, maar ik niet! Het is niet echt steil maar de zuurstofarme omgeving maken het soms loodzwaar. Ik ben soms zo buiten adem dat ik hoop nog een kleinere versnelling over te hebben, maar vaak fiets ik al op z’n lichtst! Naarmate de klim vordert voel ik hoofdpijn opkomen, dit heeft natuurlijk alles te maken met de hoogte! Ik zet door en pedel rustig door,het lijkt wel eeuwig te duren alvorens we aan komen in het opgezette bushcamp.

Het is ongeveer 2 uur en op een schitterende vlakte met uitzicht op een gigantische gletsjer zet ik mijn tent op. Op deze hoogte 4200mtr is het niet zo ‘even je tent opzetten’, dit doe ik echt heel rustig aan, want ik raak heel snel buiten adem!

Nadat ik de tent heb neergezet, trek ik warme kleding aangezien het nu al kouder wordt. Na de soep ga ik even in mijn tent liggen en slaap een uurtje. 

Vanwege de kou en hoogte wordt het avondeten vervroegd naar  16.00 uur, dit betekent dat onze kok Ellen razendsnel alles in orde moet maken. Overigens vind ik het bijzonder knap hoe Ellen, met beperkte kookmiddelen, iedere middag een andere soep alsmede tijdens de bushcamps een avondeten voor 45man verzorgd!

Ook nu weer is het verrukkelijk en als toetje krijgen we warme chocolademelk met rum. Met mijn handschoenen, thermo-ondergoed en winterjas aan geniet ik van de warme chocolademelk! Nadat we gegeten hebben is het 5 uur en velen gaan vanwege de kou hun tent, dus ik ook en luister muziek en val vervolgens in slaap( ja, spannend avondprogramma tijdens deze vakantie…)

Dag 22 Bushcamp PN Huascaran-Bushcamp Huallanca  62km 33%paved 982hoogtemeter

Deze dag staat in het teken van de hoogste col van deze Andes trail(4883mtr).

Na een extreme lange nacht en op zich niet zo koud, sta ik op om 06.00 uur. Ik ga even plassen en ontdek dat mijn tent aan de buitenkant onder een ijslaagje bedekt is en beide bidons zijn ijsblokken geworden. Ik pak heel rustig mijn tentje in, onder toeziend oog van de besneeuwde top van 5900mtr, echt bizar. Ondanks de kou was ik me een beetje in de dichtstbijzijnde rivier, het was koud maar wel heerlijk verfrissend.

We fietsen na het ontbijt door een magnifieke intimiderende omgeving van gigantische bergtoppen besneeuw of niet. We klimmen weer over offroad wegen en het is gelukkig een iets geleidelijke profiel, maar het blijft zwoegen in deze omgeving. En geloof het of niet maar in deze omgeving wonen mensen en honden, vooral bij de klim hebben we hier een beetje last van. Afstappen bij klimmen en stil blijven staan is het beste bij verdrijven van de honden. Nog voor de lunch bereiken we de 4800mtr top en vervolgens dalen we naar 4600mtr om te lunchen, een schitterende afdaling tussen massieve toppen en indrukwekkende vergezichten! Ik heb het erg koud bij de lunch en besluit na 2 broodjes en wat fruit verder te rijden. Nu klimmen we naar de top op de trail, 4883mtr!! We fietsen naar de top van Europa(mont Blanc). Het is zwaar maar de omgeving vergoedt alles, naarmate de top inzicht komt begint het een beetje te sneeuwen en wordt het kouder. Het bereiken van deze top was echt geweldig! Na x aantal foto’s trek ik alles aan wat ik bij me heb voor een gigantische afdaling, 20 km van 4883mtr naar 3400mtr.

Mooie overzichtelijke afdaling maar wel veel honden en agressief! Het beste is te stoppen ook in de afdaling, maar dit keer heb ik een nieuwe techniek “schreeuw maar raak voor een knaak”, ik doe eigenlijk het blaffen van een hond na, maar dan agressiever en dat werkt!

De afdaling is lang en het begint halverwege en ik kom nat en koud aan in een schitterend bushcamp! Bij aankomst begint het ook hier te regen en ik zet in de regen mijn tent op, dat vraagt wel wat van je mentale gesteldheid. Maar die mentale gesteldheid is al vaker getest dus binnen 10 minuten kleedt ik me om in mijn tent en geniet vervolgens van de soep  van Ellen. Vele deelnemers die vandaag hebben gefietst zien er lijkbleek uit of hebben het zienderogen nog steeds erg koud.

Na het eten leen ik een boek van onze Rien en ga lekker in mijn slaapzak liggen en lees het boek bijna uit en ga lekker slapen!

Dag 23 Bushcamp Huallanca- Bushcamp Jivia 70km 39%paved ??hoogtemeter

Heerlijk geslapen beginnen we aan een nieuwe route naar het volgende bushcamp en wat voor route.

Het is echt een route door afgelegen dorpjes, prachtige klimmetjes en fantastische afdalingen op voornamelijk offroads. Vooral door de afgelegen dorpjes is een soort traktatie, soms fiets ik door de modder, wordt je omgeleid door werkzaamheden aan de `weg` en fiets ik wars door alleen maar markkraampjes waar je goed moet buiken anders stoot je hoofd! En dan de bewoners van deze dorpjes die staan je met open mond te aan schouwen!

We bezoeken halverwege een inca ruïne, maar dat valt erg tegen! Zeker als je machu picchu al gezien hebt!

Na de lunch fiets ik samen met Diederik en Joost, welke zich vandaag niet top voelt en ook zijn zadel breekt, richting de top van deze etappe. Joost heeft het zwaar en we laten hem op zijn eigen tempo  naar de top fietsen. Samen met Diederik maak ik een schitterende afdaling!

Na de afdaling komen we weer in een typisch dorpje en bij het blauwe huisje moeten we rechts voor een afdaling naar de rivier waar ons 3de bushcamp ligt! Ik kom laat aan en het dagelijkse ritueel volgt weer, tentje opzetten, soepje, wassen in de rivier en avondeten en vervolgens met een boek in slaap gevallen!

Dag 24 Bushcamp Jivia – Huanuco 102km  67%paved     ??hoogtemeters

Tim’s day!

Tim is een Australiër in de groep en neemt vaak deel aan tochten van Bike Dreams. Hij runt in Australië een farm met 10.000 schapen! Tim is dol op bier en na elke etappe moet hij bier hebben en al is het bushcamp nog zo afgelegen, hij regelt bier! Dag erna, stapt hij gewoon weer op de fiets en met de voorste komt hij iedere dag binnen! Echt een mooie vent. Hij fietst deze reis tot Huanuco mee en keert terug naar zijn schapen om ze te onderhouden. Volgens mij komt hij in Mendoza(Argentinië) weer terug om aan te sluiten!

Vandaag fiets ik veel mee met Tim en door het fascinerende landschap en grote hoeveelheden passerende kudde schapen, noem ik het Tim’s day!

Vanuit het bushcamp klimmen we meteen naar een hoogte van 3600mtr en de trucks moeten dezelfde offroad weg volgen en dat betekent dat ik soms de truck inhaal en andersom. In de truck vandaag zitten veel fietsers, vanwege ziekte, vermoeid, maagklachten etc!

Het is weer een schitterende dag met in het begin veel klimmen en na de lunch een afdaling van 57km (3906mtr naar 1896mtr). Ook vandaag weer door verschillende afgelegen onbegaanbare dorpjes en schoolkinderen die met je op de foto willen etc! Na de lunch klimmen we in een beetje regen naar de top toe en weer veel last van de doggies! Dit keer komen er twee achter me aan, ik gooi een steen voor zijn kop, maar daarop wordt de andere hond nog agressiever en scheld hem helemaal verrot, zelfs zo hard dat een Peruaanse vrouw in het gras zich kapot schikt!

Na het behalen van de top begint steeds harder te regenen en ik help op de top Jeanette(Australische fietser) haar regenbroek aantrekken, omdat ze staat te shaken van de kou.

Wat een gevaarlijke afdaling, blinde bochten en dan ook nog de regen. Deze afdaling van 57km is verschrikkelijk. Ik zie soms niets meer doordat modder/zand in mijn ogen komt en naarmate de afdaling vordert wordt het regenen heviger en het verkeer drukker en dus gevaarlijker. Ik stop 2 keer om mijn handen warm te blazen, want die zijn steenkoud. Gelukkig daal ik redelijk snel af en na 27km bereiken we een dal waar de zon schijnt. Ik trek zoveel mogelijk natte kleding uit en fiets mezelf  droog door warme zon en kom laat aan in een chaotische stad Huanuco! Ik fiets door een stad vol met motortaxis en met handen en voeten fiets door de files heen en kom op Plaza des Armas  waar ons hotel ligt!

Ik irriteer me aan de drukte, dit zal vooral te maken hebben met mijn vermoeidheid overigens en bij inchecken in dit hotel merk ik dat wij een zeer luidruchtige kamer hebben aan de Plaza zijde. Dat heb ik vannacht geweten wat een geluid, toeters, honden blaffen etc.

Aangezien ik vannacht slecht geslapen heb, besluit ik om samen met Joost een ander hotel iets buiten het centrum te boeken. Ik heb de rust nodig en aan de Plaza en zeker op zaterdagavond zal het niet minder luidruchtig zijn.

Ik ga zo eten en daarna lekker slapen, want morgen is de koninginnenrit met 2600hoogtemeters!

Kortom, nog steeds voel ik me goed! Ik kan me niet voorstellen dat ik reeds 2150km gefietst heb met ontelbare klimmeters, maar dat dit een fantastisch avontuur is dat is zeker. De omgeving, de mensen en het fietsen is echt geweldig!

Adios en bedankt voor jullie leuke reactie!

Patrick op de fiets!