1500km, Bye Ecuador, Hello Peru, Bushcamp

Buenas!

Ruim drie weken onderweg en zoveel gezien en meegemaakt. De afgelopen 7 etappen waren achtereen en heb zodoende nu een opsomming gemaakt van deze etappen.

Meer dan 1500 km gefietst, betekent meer dan 25% en gigantische aantal hoogtemeter en toch heb ik nog geen enkele gedachte gehad om met de truck mee te gaan!

Nog steeds geniet ik van iedere dag op de fiets en waardeer zeer de enthousiaste reacties van iedereen!

Hierbij een verslag van de afgelopen 7 opvolgende stages!

Dag 10: Loja- Catacoche                  96km                      2273 hoogtemeters

Na een rustige rustdag in Loja ben ik helemaal klaar voor de komende 7 fietsdagen, we verlaten Ecuador en gaan naar Peru.

Vandaag in de ochtend weer een beetje last van mijn buik, maar na het ontbijt gaat het wel. Vandaag fikse hoogtemeters en aankomst bergop!

We beginnen met een klim vanuit Loja, bij vertrek is het al regenachtig. Naarmate de klim vordert wordt het van zachtjes regen naar dikke drubbels. Ik zit in een groepje met Terry, Barry , Diederik en natuurlijk Joost en bij de top trekken we onze regenjasjes aan. Bij de afdaling begint steeds harder te regenen, alsof je hagel voelt. In de afdaling heb ik het goede spoor te pakken en dalen Joost en ik het snelste af en komen na een lastige afdaling in het wiel bij onze topper James. James is de klassementsleider en is een ijzersterke fietser!

James rijdt nu ook helemaal vooraan en Joost en Ik volgen hem en op het redelijk vlakke gedeelte komt Terry (australier) erbij.  Na het redelijke vlakke gedeelte kan ik het tempo niet volgen van Terry en James en ga op mijn eigen tempo verder. In het begin van de klim is het ontzettend warm, dus weer een kledingwissel(regenjasje, windstoppertje uit). Het echt bizar hoe snel het weer, maar ook de natuur verandert. Van een uitsluitend groene omgeving rijd ik tijdens de klim voornamelijk in een dorre rotsachtige omgeving. Vandaag voelen de benen in het begin van de klim niet goed, gelukkig is er halverwege weer lunch.

Na de lunch klimmen ik samen met Joost verder, de omgeving wordt weer steeds groener. Na deze flinke klim, geloof 1000 hoogtemeters komen we op de top aan.

Na deze klim loopt het profiel redelijk geleidelijk aan door en de groep wordt steeds groter na de verschillende klimmetjes.

Het laatste klimmetje naar Catacocha is nog even heerlijk steil, maar na 96km komen we in ons hotel aan.  Een zware dag met de regen/warmte en klimmetjes en natte afdaling, dus het lichaam heeft het weer zwaar gehad. Na het eten vroeg gaan slapen!

Dag 11 Catacocha-Macara(laatste etappe in Ecuador)   94km  1417 hoogtemeters         

Op zich een makkelijk dag vooraf en ik heb een lange nacht geslapen, dus ik voorzie geen problemen vandaag!

Na een lekker ontbijt, wentelteefjes van onze kok Ellen, gaan we op weg voor eerst een afdaling. Het is heerlijk weer, beetje bewolkt en we dalen vandaag af naar 590mtr.

In een technische afdaling rijd ik op een rustig tempo door de schitterende Andes, neem vandaag veel meer tijd voor fotos etc. Het profiel tot aan de lunch is gelijkmatig en goed om met een rustig tempo te rijden. De omgeving is ook vandaag weer schitterend, hoe snel het landschap hier verandert. Na de afdaling wordt de temperatuur wel steeds hoger, na de lunch(welke een fantastische locatie heeft) lijkt het wel of je in een oven rijdt zo heet. Allereerst de warmte van het asfalt en daarnaast nog de hitte van de zon.

Naarmate deze schitterende etappe vordert krijg ik toch meer last van de hitte, we hebben nog een klim van slechts 400 hoogtemeters te gaan, alvorens we op een plateau 1200 meter hoogte rijden om vervolgens af te dalen naar Camara op 590 meter.

De klim naar 1200 meter is verschrikkelijk zwaar, alsof ik gekookt word. Ik zweet ontzettend, probeer tijdens het klimmen te drinken, maar dat is lastig vanwege je ademhaling. De eerste 200 meter zijn erg zwaar, geen wind en alleen de brandende zon op je hoofd. Gelukkig helpen we (Joost en ik)elkaar door deze strijd heen! Na het behalen van de top komen we weer bij de tweede groep van de dag, iedereen heeft het zwaar.

Het weer is vandaag net zo veranderlijk als de omgeving, van de hitte door de vochtigheid en regen. Gelukkig heb ik geen last van de kou/regen etc en na een geleidelijke afdaling komen we aan in Macara, laatste plaats voor Peru. Macara is een kleine plaats en niet veel te beleven. Na de dagelijkse soep en fruit eet ik in de avond bij een restaurantje met Jan Willem, Rien en Joost, spaghetti met POLLO(kip weer).

Nog steeds voel ik me goed en heb geen last van klachten, merk wel dat ik vermoeider begin te raken!

Dag 12: Macara- Chulucanas      127km                                  764hoogtemeter

Lange dag in het vooruitzicht, grensovergang en 127km fietsen. Gelukkig geen bijzonder zwaar profiel.

Vandaag in 1 groep richting de grensovergang met Peru gefietst, gaaf om over een brug op de fiets Peru in te rijden. Samen met Diederik, Joost en Hilde alle stempels gehaald en helaas laat de groep  nog even op zich wachten, dus wij even een colatje gehaald en aan de grens opgedronken. Tijdens het wachten voor het eerst een lama/hond ballon gemaakt voor een klein kindje, leuk om te doen.

Na al het wachten en alle stempels/formulieren fietsen we eindelijk Peru in, onder politie escorte. Overigens is de reden mij niet bekend, maar vanaf de grens hebben wij de gehele etappe met vooraan een politieagent gereden. En wat een verschil met Ecuador, de spontaniteit van de Peruvianen is zo mooi om te zien(zwaaien, toeteren en roepen) in tegenstelling tot de armoede in dit gebied. In het begin van de etappe bestaat de omgeving uit oneindige rijstvelden en daarna gaat het weer over naar rotsen/droge omgeving.

Voor het eerst rijden we vandaag in een groep richting Chulucanas met de politieagent aan de voorkant. De snelheid ligt vooral na de lunch erg hoog en er moeten verschillende mensen lossen, de weg wordt steeds slechter en soms fietsen we over stenen/zand door van die verlaten dorpjes. Deze dorpjes hebben dezelfde uitstraling met al dat zand en stof als in Afrika. Kinderen rennen richting de weg om ons telkens te begroeten, overigens willen de lieve hondjes dat ook. Door de grote van onze groep en ook de snelheid hebben ze geen kans om ons te achtervolgen.

Aangezien we met de grensovergang 2 uur tijd nodig hadden, alvorens we in Peru konden fietsen, betekent dat we deze etappe voor een groot gedeelte in de hitte fietsen. Dat merk ik wel, de hitte/stof en de snelheid maken het extra zwaar. De laatste 20 km moet ik toch even doorbijten om bij het steeds kleiner wordende groep te blijven, maar het lukt en kom rond  1600 uur aan in het hotel. Even lekker gedoucht en dan voel ik me een stuk beter, soepje en een klein koud biertje in het dorpje en dag doornemen met andere deelnemers, heerlijk ontspannen.

In de avond in een restaurantje Pollo con Arroz, oftewel Kip met rijst gegeten. Morgen staat er een extra lange etappe te wachten van 147 km.

Dag 13: Chulucanas- Motupe  Bushcamp             147km                  811 hoogtemeters

Vandaag in een groepje de kilometers weggetrapt en vervolgens voor het eerst in een bushcamp geslapen. De etappe was saai en de muziek heb ik de hele dag opgehad. De omgeving is alleen maar zand/woestijn en middendoor een snelweg waarop wij fietsen. In de groep is het dan nog goed te doen bij wind etc. Ik doe vandaag veel kopwerk en de groep draait goed. Alleen merk je wel dat niet iedereen gewend is om te fietsen in een groep en dat maakt het soms erg gevaarlijk.

Na de 147 km komen we aan bij de bushcamp, de twee trucks en de banken staan klaar. Dan voor het eerst mijn tentje opgezet, maar we zitten midden in de doorns. Ik zet eerst mijn tentje onder de bomen op, maar merk als snel dat mijn grondzeil wordt doorboord door de doorns. Ik denk dat het dat vannacht niet goed gaat komen met mijn slaapmatje, dus ik besluit om de mijn tent te verplaatsen. Ik zweet ontzettend, met mijn fietskleding aan, blaas ik mijn matje op en gooi mijn tas en erin. Aangezien er geen douche en toilet is op de bushcamp, pak ik wat water uit mijn camelbag en was me een beetje. Omgekleed en wel geniet ik weer van de soep en fruitsalade van Ellen.

Na de soep weer op de fiets geklommen om naar een plaatsje in de buurt Motupe drinken te halen. Ik zie Rien op een terrasje zitten en ga bij hem zitten en drinken een biertje. Op gegeven moment zitten we met Jan Willem, Joost, Rien en Tim(australier). We besluiten om een tuk tuk aan te houden, motortaxi(zoals in aziatische landen) en deze te vullen met bier en fris voor de andere deelnemers in het bushcamp.

Moet je voorstellen, 4 heren op de fiets gevolgd door een motortaxi met bier richting de bushcamp. Ondanks dat we te laat waren voor het eten, werd onze actie wel gewaardeerd. Tenminste het bier en water was snel op!

Na het eten nog even buiten gezeten en de uitgestrekte sterrenhemel bekeken, vervolgens gaan slapen in mijn tent!

Dag 14: Motupe- Lambayeque                 72 km                   64 hoogtemeters

Na een heerlijke nacht in mijn tentje, alles weer ingepakt.

Doordat het bushcamp overal bezaaid ligt met grote doorns, hebben veel mensen lekke banden. Na het ontbijt gaan we op weg. Joost en ik hebben gisteravond besproken om met James(eerste in het klassement) mee te rijden.

Bij de start van de etappe stond ik nog op het bushcamp en Joost zat gelijk in het wiel bij James. Ik zelf geef de eerste 25 km alles wat ik heb, met Lucio(fietsenmaker) en Barry(australier) fietsen we in een treintje rond met een gemiddelde boven de 35km/u. Ondanks mijn brede mountainbike banden en wind tegen hou ik toch nog best lang vol. Na enige tijd laat ik me terugvallen, ik fiets nu lekker alleen. Ik zet mijn muziekje op, want de omgeving is nog steeds hetzelfde(woestijn/veel afval en rotzooi). Heerlijk fietsen door de dorpjes, zwaaien naar de mensen langs de weg en het afwimpelen van de hondjes, wat een heerlijk gevoel!

Ik laat me rustig afzakken en kom in een tweede groep te zitten en fietst samen met hen naar ons hotel en om elf uur zijn we al binnen, heerlijk zo’n korte etappe. Lekker bijkomen!

Niet veel gedaan verder, uitgerust en lekker gegeten!

Dag 15: Lambayeque- Pacasmayo 118km                            363hoogtemeters

Ook deze etappe is lang en loopt over een drukke asfalt weg met veel afval in de berm van de wegen en eindeloze zandvlaktes. Gelukkig is het bewolkt en fiets ik met een groep naar de kust, Pacasmayo.

En 5 kilometer voor het dorpje kan ik me niet voorstellen dat wij bij een badplaats aankomen, we rijden in een soort vuilstortplaats met overal plastic etc. Gelukkig bij het naderen van de plaats wordt het beter en kom ik binnen in een schone mooie plaats met een luxe hotel en uitzicht op zee!

We zijn weer redelijk vroeg bij het hotel en ik besluit lekker met de voetjes de zee in te gaan en langs de kust te lopen.

Samen met Diederik, Joost, Hilde, Rien en Theo drinken we op het dakterras van het hotel met uitzicht over de zee een biertje!

Gevolgd door nog enkele biertjes en pizza maakte de dag compleet!

Dag 16: Pacasmayo- Huanchaco               112 km                 446 hoogtemeters

Het landschap verandert vandaag niet echt, onafgebroken woestijn en de afval langs de weg blijft aanhouden en het verkeer wordt steeds drukker. Met muziek in mijn oren fiets ik vandaag rustig uit!

Niet veel bijzonders, ben blij dat we na de rustdagen weer de hoge toppen van de Andes gaan bedwingen, want dit landschap is totaal anders. Heerlijk Lomo Saltado(iets van rundvlees met uien en tomaten) gegeten vanavond met rijst.

Kortom, een tot nu toe schitterend avontuur, waarbij de laatste 3 etappe duidelijk minder waren!

Iedereen bedankt voor de reacties en ik zal proberen dit blog iets meer bij te houden. Ook leuk om te horen dat deelnemers van deze tocht mijn blog volgen!

Hasta Luego

Patrick op de fiets